O Tribunal Supremo, ratifica o dereito da CIG a participar, de pleno dereito, nos Órganos de Negociación Colectiva do Pesoal Laboral da Administración Xeral do Estado.

A Sala do Social do Tribunal Supremo, por sentencia de 15 de abril, ven de poñer fin á batalla legal iniciada pola CIG no ano 1999; logo de que os Sindicatos Estatais CCOO, UGT e CSI-CSIF, co beneplácito do Ministerio de Administracións Públicas, pretenderan usurparlle á CIG o dereito á negociación colectiva; acordando excluir ós nosos representantes nos ámbitos de representación constituidos nos distintos Ministerios e Organismos da Administración Xeral do Estado, limitando a nosa participación a dúas das dezaoito Subcomisións constituidas ó amparo do I Convenio Único asinado, tamén pola CIG, en novembro de 1998.

Como consecuencia desta decisión, a Federación de Administración Pública da CIG; presentou diante da Audiencia Nacional un Conflicto Colectivo pola discriminaciçón que este acordo supoñía; ademáis de consideralo contrario ó disposto no texto do propio Convenio.

Por Sentencia de 19 de setembro do 2000 da Sala do Social da Audiencia Nacional, fállase a favor do recurso presentado pola CIG. Declarándose o dereito do Sindicato demandante a participar, a lo menos con un membro, en todas e cada unha das Subcomisións constituidas nos distintos Departamentos e Organismos Públicos con centros de traballo no ámbito territorial de Galiza.

Non conformes có sentenciado, os Sindicatos CCOO, UGT e CSI-CSIF, xunto có Ministerio de Administracións Públicas, interpoñen recurso de Casación perante o Tribunal Supremo. Sendo todos eles coincidentes nos seus argumentos, que concretanse en: A obriga de pasar pola decisión maioritaria da Comisión que tomou o acordo, o cuestionamento da representatividade da CIG e o feito de que a entrada doutros representantes desplaza ós destes Sindicatos (o convenio establece un máximo de once representantes por Subcomisión).

Esta sentencia do Supremo (que podedes consultar íntegramente na páxina web da Federación de Administración Pública da CIG, www.cigadmon.org) remata cun litixio que nunca debeu comezarse, de non mediar outros intereses que para nada se corresponden cos estrictamente sindicais; e que, si cabe, ainda adquiren maior gravedade, cando unha das partes actuante e unha Administración Pública que, cos medios e profesionais, económicos e materiais financiados polos impostos de todos, promove a exclusión e o illamento do Sindicalismo Nacionalista (lembramos que no mesmo caso atópanse os compañeiros do sindicato Vasco ELA-STV) na nosa pretensión de defender os nosos principios sindicais nos ámbitos constituidos para canalizar a Negociación Colectiva dos traballadores e traballadoras de Galiza.

                  Galiza, 14 de maio de 2002.